Elif Çetin

  2 O sabah alarmının sesiyle erkenden uyandı, saat 7.30’da… Çok heyecanlıydı, içinde yoğun savaşlar veriyor ama kimse fark etmiyordu bile. Kalbindeki volkanik patlamaları dışına vurmamaya gayret gösteriyordu. İyice ayıldıktan sonra yüzünü yıkadı ve kahvaltı yapmak için mutfağa yönelmişti ki; babasının harika bir kahvaltı masası hazırladığını gördü. Anlam veremiyordu hala, nasıl bu kadar yaşam dolu olabiliyordu babası? Babasını izlerken dalıp gitmişti bir anda, onun günaydın deyişiyle kafasını toplamayı başardı ve onun aksine neredeyse mırıldanarak günaydın dedi. Onun hemen arkasından da erkek kardeşi girdi mutfağa. Birlikte kahvaltı masasına oturdular ama küçücük bir sessizlikte aklına yine kötü düşünceler geliyor, bugünkü randevusunun kötü geçeceğini düşünüyordu. Tabağını bitirmeden kalktı, babasına kuru bir eline sağlık dedikten sonra tekrardan odasına girdi ve şipşak üstünü değiştirdi. Normalde asla makyaj yapmazdı ancak o gün az da olsa biraz ruj ve rimelle küçük aynasında m...

                                                   Hayaletler Odası ve Kelebekler                                                                             1 Hayatının baharını yaşaması gereken yıllarıydı. Tam 15 yaşındaydı, odasından gerekmedikçe dışarı çıkmaz, kimseyle konuşmak istemezdi. İnsanlardan nefret eder, yaşıtlarıyla tek bir kelime dahi konuşmazdı. Bekliyordu o, ama sadece beklemekle kalıyordu. Ne ileri gidiyordu, ne geri. Kelebek olmayı bekleyen küçük bir tırtıl gibiydi adeta ama kendini çevreleyen kozanın arasında sıkışıp kalmıştı. Onun kozası, odasıydı. Yemek saati geldiğinde bile tabağını alıp odasına çekilir, bilgisayardan en sevdiği dizisini izlemeye d...